منبع:روزنامه اصفهان زیبا

اصلاحیه

 خط انتقال نفت خوزستان به پالايشگاه اصفهان از مسير شهركرد به سامان و اصفهان ، توسط يك دستگاه” بلدوزر” اداره راه و ترابري استان چهارمحال و بختياري حين تعريض جاده دهستان”شوراب” به ” چلوان” شكسته و باعث شد، مقدار زيادي نفت خام وارد رودخانه زاينده‌رود شود . اين حادثه که بعد از ظهر روز دوشنبه به وقوع پيوست مشکلات زيادي را براي مردم و مسئولين شهرستان اصفهان ايجاد کرده است.از آن جا که آب شرب مصرفي شهرستان اصفهان از رودخانه زاينده رود تامين مي شود، با آلودگي اين رودخانه تصفيه‌خانه آب “بابا شيخ علي”، بزرگترين تامين‌كننده آب شرب اصفهان، از روز سه‌شنبه تا اطلاع بعدي از مدار بهره‌برداري خارج شد. اين تصميم به منظور حفظ بهداشت آب و سلامت شهروندان اتخاذ شده است و به گفته مديرعامل شركت آب و فاضلاب استان اصفهان، اصفهان تا ‪ ۳۶‬ساعت آتي با كمبود‪ ۶۰‬تا‪ ۷۰‬درصدي آب شرب مواجه است.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به اینجا ٫ اینجا ٫ اینجا و اینجا سری بزنید...

ان شاالله وضع از این که هست بدتر نشه.

اما روی پیشنهادم برای سرمایه گذاری فکر کنین.

عکس از خبرگزاری فارس

از صبح امروز اکثر همسایه ها و فامیل باهام تماس گرفتن که آب نخور حالا نمیدونم شایعه تو شهر شده یا اینکه راسته اما میگن یکی از لوله های اصلی آب شهر به علت حفاری غیر استاندار ترکیده و با فاضلاب ((چند نفری هم گفتن نفت)) قاطی شده اما خوب بعید هم نیست چون از وقتی اومدم خونه فشار آب طوریه که برای پر کردن یک لیوان آب تقریبا ۱۵ ثانیه طول میکشه....

خشکسالی و بی آبی امسال از یه طرف آب آلوده و غیر قابل مصرف هم از طرف دیگه.

زاینده رود هم کم کم داره بی آب و بی آب تر میشه آخه همونطور که توی مطالب قبلی گفته بودم مديرعامل شركت آب منطقه‌اى اصفهان گفته:ورودى آب ‌ به مخزن سدهاى استان درحد صفر است

ایجوری که داره پیش میره سال سختی داریم خیلی سخت....

 مردم چرا نشستین که قیمت آب معدنی روبه افزایشه بشتابید که دیگه سرمایه گذاری روی آهن و زمین فایده نداره...بروید به سمت آب

گورخر آسیایی (Equus hemionus) پستاندار بزرگی متعلق به اسب سانان و بومی بیابانهای سوریه ، ایران ، هند وتبت است.

به این حیوان خر وحشی آسیایی نیز می گویند.مثل اکثر حیوانات بزرگ تیره چرندگان تعداد آن بعلت شکار و از بین رفتن محل سکونتشان کاهش یافته است.و از شش زیر گونه یکی کاملا از بین رفته و دو زیر گونه نیز در صورت بی توجهی تا مدتی دیگر نابود خواهد شد.که یکی از این گونه ها گورخر ایرانی است.

کیانگ یک گونه تبتی است که عموما به شاخه دیگری نسبت داده می شود هر چند به عنوان زیر گونه ای از گورخر آسیایی طبقه بندی شده است.



گورخر آسیایی از الاغ کمی بزرگتر است، در حدود 290 کیلو وزن داشته و طول بدن و سر حدودا 2.1 متر است و نسبت به الاغ شباهت بیشتری به اسب دارد. آنها نسبت به اسب پاهای کوتاهتری دارند و رنگشان نسبت به فصل تغییر می کند. در تابستان رنگشان قهوه ای مایل به سرخ و در زمستان قهوه ای مایل به زرد است و بر پشتشان نواری سیاه که با رنگ سفید احاطه شده قرار دارد.

از گورخر آسیایی در سومر باستان برای کشیدن ارابه استفاده می کردند.

گونه های مختلف:

- خر وحشی مغولی: آسیب پذیر

- خر وحشی هندی: در معرض خطر

- Gobi kulan : آسیب پذیر

- Kulan : شدیدا در معرض خطر

- خر وحشی ایرانی: شدیدا در معرض خطر

- خر وحشی سوری : در سال 1927 منقرض شده است

مديرعامل شركت آب منطقه‌اى اصفهان: ورودى آب ‌ به مخزن سدهاى استان درحد صفر است

مديرعامل شركت آب مـنطقه‌اى‌اصفهان باتوجه بــه‌كــاهـش ‌ 70‌درصـدى بارش‌هاى امسال خواستار بـرنـامه ريزى در توزيع، برآوردخسارت‌هاى خشكسالى قبل از بحران و تسريع دراجراى طرحهاى مقابله باخشكسالى دراين استان شد. ‌ ‌محمدعلى طرفه  گفت: بارش‌هاى امسال درسطح استان نسبت به سال قبل كاهش شديد آب مخزن سدهاى زاينده‌رود، حنا و خميران را باعث شده است. ‌ ‌وى ميزان موجودى فعلى آب درياچه سد زاينده‌رود را‌ 700‌ميليون مترمكعب اعلام كرد كه نسبت به ميزان ‌ 990‌ميليون مترمكعب سال قبل حدود‌300‌ميليون مترمكعب كاهش دارد. ‌ ‌طرفه، ميزان ورودى آب برف‌هاى امسال به مخزن سدهاى استان را درحد صفر بيان كرد وگفت: اگر بارش‌هاى رحمت خداوندى در فروردين و ارديبهشت ماه جـارى نشـود امسـال وضعيت خوبى ازنظر آب دراستـان نخـواهيم داشت. ‌وى تعريف ساختار مشخص در برنامه‌ريزى توزيع آب را بسيارمهم تـوصـيف كرد و مديريت وصرفه‌جويى درمصرف آب را خواستار شد. ‌ ‌مديرعامل شــركــت آب مـنـطـقـه‌اى‌ اصفهان تاكيد كرد: مجلس ودولــت بـراى جبـران‌آثـار خـشـكـسـالـى كـشـاورزان ازهم‌اكنون وارد عمل شوند زيرا مردم سرماى كم‌سابقه سال قبل راباميزان بارش‌ها اشتباه گرفته‌اند. ‌ ‌وى تسريع دراجراى طرحهاى دردست اجرا درراستاى انتقال آب بيشتر به‌درياچه سد زاينده رود درقالب " حفـرتـونـل‌هـاى كـوهـرنگ" و "چشمه‌لنگان" را رويكردى مفيد دانست كه بااختصاص اعتبار لازم درزمان مشخص ميسر مى‌باشد. ‌ ‌طرفه، تسريع در اجراى عمليات آب رسانى به شهرستان كويرى نايين و نيز شهرستان‌هاى اصفهان و مباركه را دراين راستا تاثير گذار دانست. ‌ ‌مديرعامل شركت آب منـطقـه‌اى‌اصفهـان ابراز اميدوارى كرد با اجراى مــديــريــت صحيـح آب دراستـان، كمبـود آب دربخش‌هاى شرب، كشاورزى و صنعت را امسال به سلامت پشت سربگذاريم. ‌ ‌

روزنامه اصفهان زیبا
 

۲۰فروردین روز ملی فناوری هسته ای مبارک

انرژی هسته ای با وجود اینكه در حل بحران انرژی تاثیراتی دارد ولی در مقابل علاوه بر غیراقتصادی بودن، معضلات جدیدی را پیش روی بشر قرار داده است. اوایل هنگام استفاده از انرژی هسته ای، كه آن را درمان همه مشكلات تولید برق در جهان می پنداشتند به رغم اینكه نسبت به سایر انرژی ها مثل انرژی باد، تولید برق اندكی دارد، توجه زیادی به نیاز آینده بشر برای دفع زباله های آن نمی شد. اكثر تصمیم گیران انتظار داشتند كه علم بشری در آینده، پاسخ این سئوال را بیابد. ولی اكنون پس از گذشت نیم قرن ذخیره سازی نامناسب زباله ها همچنان ادامه دارد و هنوز راه حل جدیدی برای مشكلات آن ارائه نشده است. اینها پرسش هایی است كه افكار دانشمندان و دولتمردان را به یك اندازه به خود مشغول كرده است و تاكنون فراتر از مراحل اولیه بازرسی معمول، هیچ تصمیم مشخص و قابل اعتمادی در این مورد اتخاذ نشده است.زباله های پرتوزا كه ازجمله زباله های هسته ای اند به عنوان فرآورده جانبی فرآیندهای صنعتی همچون تولید میله های سوخت اورانیوم برای نیروگاه های هسته ای یا در نتیجه كاربردهای پزشكی و نظامی مواد پرتوزا تولید می شوند. این زباله ها به دو گروه تقسیم بندی می شوند كه عبارتست از زباله های پرعیارHigh level Waste و زباله های كم عیار Low Level waste.زباله های پرعیار در اصل از عملكرد رآكتورهای هسته ای به دست می آید و ویژگی بارز آن داشتن درصد بسیار زیادی هسته پرتوزا است كه پرتوهای بتا، گاما و آلفا منتشر می كنند. این در حالی است كه رآكتورهای هسته ای براساس شكافت ایزوتوپ ۲۳۵ كه تحت بمباران نوترونی قرار می گیرند، كار می كنند. رایج ترین سوختی كه در رآكتورهای هسته ای استفاده می شود، اورانیوم دی اكسید است. در عوض زباله های كم عیار به تمام زباله های هسته ای می گویند به استثنای زباله هایی كه در رآكتورها تولید می شوند. اكثر زباله های كم عیار دارای پرتوزایی اندكی هستند.از نمونه های این زباله های كم عیار می توان از زباله های حاصل از منابع پزشكی، بازمانده های آزمایشگاهی و میله های فلزی میله های سوخت نام برد كه سوخت درون آنها حل شده است. دفع زباله های پرتوزا معضلی است كه حل آن بسیار دشوار است. البته زباله های كم عیار را با این استدلال كه قرارگرفتن در معرض تابش آنها فقط برای افرادی زیان آور است كه برای مدت های طولانی به طور مداوم در معرض تابش آن قرار گرفته باشند، معمولا با زباله های خانگی و شهری مخلوط كرده و از بین می برند.برای از بین بردن زباله های هسته ای پرعیار راه های مختلفی در حال بررسی و تحقیق است كه بسیاری از این روش ها فاقد ارزش و كیفیت لازم هستند ولی به طور كلی روش های زیر در جهان در حال انجام هستند كه به طور مختصر به بررسی آنها می پردازیم.
    یكی از این روش ها، دفع زباله در چاه های عمیق است كه در این روش، چاه عمیقی حفر می كنند تا در نتیجه ادغام گرمای حاصل از فرآیندهای زمین گرمایی و نیز پرتوزایی سنگ های اطراف، زباله ها ذوب شده و از بین بروند. با توجه به متغیرهای فراوان و مسائل ناشناخته دیگر، این روش بسیار نظری جلوه می كند و قابل اعتماد نیست.یكی دیگر از روش ها این است كه می توان زباله های پرتوزا را در ورقه های یخی دفن كرد.چنانچه زباله در مركز ورقه های یخی در قطب قرار داده شود، تجمع و حركت یخسار، به اندازه كافی كند هست و تا پیش از رسیدن زباله به حاشیه یخ، هزاران سال طول می كشد. طی این زمان بلندمدت، زباله های پرتوزا بی زیان خواهند شد. این راه حل چندین مشكل دارد. به طور مثال امكان حركت ناپایدار یخ كه ظرفیت پذیرش زباله را تعیین می كند و همچنین افزایش گرمای زمین را نباید دست كم گرفت. از طرف دیگر، در صورتی كه سلول های نگهداری زباله آسیب ببینند امكان دارد زباله ها در سطح گسترده ای پراكنده شود كه نكته بسیار مهمی است. هر چند كه این پیشنهاد برای بسیاری از سیاستمداران خوشایند است ولی ممكن است آسیب های شدیدی به بشر وارد آورد.در روش دیگری زباله ها را در یك مخزن زیرزمینی كه در یك توده سنگ مناسب حفر شده است، قرار می دهند این توده سنگ باید یك سد نهایی در برابر مهاجرت زباله هسته ای از مخزن باشد، به نحوی كه بتوان امكان ایجاد هرگونه شكاف در سیستم های نگهداری زباله را كاهش داد. بسیار بعید است كه برای ذخیره كردن زباله هایی از این نوع از فلزهای خنثی كه در برابر خوردگی مقاومت بالایی دارند مانند پلاتین و طلا استفاده شود، در نتیجه باید برای اطمینان به فلزات محافظ دیگر كه دچار خوردگی می شوند، برنامه ریزی های لازم صورت گیرد. هم اكنون این روش در برخی از كشورهای اروپایی به ویژه آلمان مورد استفاده قرار می گیرد.ریختن زباله های هسته ای در بستر اقیانوس نیز مدنظر قرار گرفته است. زیرا تصور می شود كه زباله در نهایت طی فرآیندهای فرورانش Sub duction می تواند به درون گوشته زمین انتقال یابد. از لحاظ نظری با ریختن این زباله ها در اقیانوس می توان این معضل را حل كرد ولی شناخت كافی در مورد وضعیت كلی رسوبات این ژرفناها وجود ندارد تا بتوان اطمینان داشت كه این زباله ها به مرور زمان بیرون رانده نمی شوند، هرچند كه پاكستانی ها از این روش استفاده كردند. روش دیگری كه بررسی می شود دفع زباله های اتمی در فضا است به طوری كه مواد پرتوزا در یك راكت قرار گرفته و به فضا فرستاده شود، تا بدین ترتیب این مشكل از زمین دور شود. این در حالی است كه این روش بسیار پرهزینه و خطرناك است به طوری كه اگر راكت در هنگام برخاستن از زمین منفجر شود فاجعه بزرگی رخ می دهد.هم اكنون بهترین گزینه ای كه توسط برخی از كشورها همچون آمریكا و بریتانیا و فرانسه مورد استفاده قرار می گیرد، دفع زباله در یك مخزن سنگی است. در این روش زباله را در یك مخزن در نزدیكی سطح زمین نگهداری می كنند تا امكان مراقبت بیشتری فراهم باشد. هرچند این روش به محافظت بیشتری نیاز دارد ولی با ایجاد تونل های كم عمق در كوه ها و بررسی های انجام شده، بسیار قابل اطمینان تر از دیگر روش ها است.براساس مقررات آژانس حفاظت از محیط زیست EPA مناطق دفع زباله های هسته ای باید توانایی قرنطینه و دور نگهداری زائدات هسته ای از محیط زیست را به مدت ۱۰ هزار سال داشته باشد، زیرا این مدت حداقل زمانی است كه مواد هسته ای به صورت خطرناك باقی می مانند. در حدود ۲۰ سال قبل كنگره آمریكا، كوهستان یوكا واقع در ایالت «نوادا» را به عنوان مناسب ترین منطقه برای نگهداری زباله های هسته ای پرعیار تعیین كرد، هر چند كه دو منطقه دیگر واقع در ایالت های تگزاس و واشینگتن نیز محل دفع زباله های اتمی آمریكا است. كوهستان یوكا دارای ظرفیت ۷۷هزار تنی برای نگهداری زباله های اتمی است و تا سال ۲۰۳۰ میلادی به طور كامل پر نخواهد شد. قرار است برای جلوگیری از نشت آن و نگهداری مناسب به عنوان یك پروژه برای نگهداری زباله ها به مدت چند صدسال دیگر گسترش و تكامل یابد. از طرفی مقدار بارش در این منطقه در حدود ۱۵سانتی متر است و مقدار ناچیزی از این بارش به زمین نفوذ می كند و آبی هم كه در سطح زمین قرار دارد قبل از نفوذ كردن بخار می شود. در نتیجه سنگ هایی كه در اعماق مخزن این كوهستان قرار گرفته اند، خشك و بدون رطوبت هستند كه این مسئله باعث افزایش طول عمر این مخزن می شود. در هر حال بسیاری از مناطق جهان كه خصوصیات نگهداری زباله های اتمی را دارند، هنوز به طور كامل قابل اطمینان نیستند و لازم است كه از محل های مطمئن تر و روش های پیشرفته تری برای این منظور استفاده شود.

منبع: درنا (محیط زیست)

به اینجا یه سری بزنید

آشنايی با پروتکل کيوتو  

پروتکل کيوتو پروتکلي براي "کنوانسيون چارچوب تغيير آب و هواي سازمان ملل"  (UNFCCC) مصوب سال 1992 با هدف کاهش گازهاي گلخانه‌اي عامل تغيير آب و هواي کره زمين است.
 "کنوانسيون چارچوب تغيير آب و هواي سازمان ملل"  در سال 1992 قدم بزرگي در پرداختن به مسئله گرمايش جهاني بود.

 با افزايش مداوم ميزان ورود گازهاي گلخانه‌اي (GHG)به طور فزاينده‌اي روشن شد که تنها تعهد محکم و الزام‌آور کشورهاي توسعه‌يافته براي کاهش ورود اين گازها به جو مي‌تواند پيام قدرتمندي به شرکت‌ها، جوامع و افراد بفرستد تا به مقابله با پديده تغيير آب و هوا برخيزند. بنابراين مذاکراتي بر روي ايجاد پروتکلي الحاقي به اين پيمان اغاز شد.

 اين پروتکل در 11 دسامبر 1997 در سومين کنفرانس اعضاي UNFCCC در کيوتوي ژاپن به تصويب رسيد. اين پروتکل همان اهداف و نهادهاي کنوانسيون را دارد، اما در حاليکه کنوانسيون کشورهاي توسعه‌‌يافته را "تشويق  مي‌کرد" تا ميزان توليد گازهاي گلخانه‌اي ار کاهش دهند، بروتکل آنها را به انجام اين کار "متعهد مي‌کند".

از آنجايي که پروتکل توکيو تقريبا همه بخش‌هاي عمده اقتصادي را دربر مي‌گيرد، فراگيرترين  توافقنامه درباره محيط‌ زيست و توسعه پايدار تا به حال شمرده مي‌شود.

پروتکل توکيو پس از امضاي روسيه، در 16  فوريه 2005 جنبه اجرايي به خود گرفت.

174 کشور تا نوامبر 2007 اين پروتکل را امضا کرده‌اند. از اين کشورها، 36 کشور توسعه‌‌يافته (به اضافه اتحاديه اروپا به عنوان يک عضو مستقل) که بايد ميزان خروج گازهاي گلخانه‌اي را به ميزان پنج درصد کمتر از حد آنها در سال 1990 کاهش دهند. اين کشورها در مجموع  مسئول 61.6 درصد گازهاي گلخانه‌اي وارد شده به جو هستند.

 اين اهداف بايد در يک دوره زماني پنج‌ساله از 2008 تا 2012 تحقق يابد.

در ميان کشورهاي توسعه‌يافته تنها کشوري که هنوز اين پروتکل را نپذيرفته است، آمريکا است. بيل کلينتون، رئيس جمهور پيشين آمريکا، ابتدا اين پيمان را امضا کرد، اما کنگره‌ و مجلس سناي اين کشور از موافقت با آن خودداري کردند.

137 کشور در حال توسعه از جمله برزيل، هند و چين پروتکل را امضا کرده‌اند، اما تعهدي جر پايش و گزارش ميزان گازهاي گلخانه‌اي توليدي خود ندارند.
 
    
      
  
 
 منبع:همشهری آنلاین

درخواست انجمن حمایت از حیوانات اصفهان :

در روز طبیعت ، پاسبان طبیعت باشیم

پ.ن:از  آقای سپهر سلیمی به خاطر راهنمایی ها و کمک هایشان تشکر میکنم و برای ایشان آرزوی موفقیت دارم

آينده ترسناك زمين  

مي‌گويند ديگر اميدي به نجات زمين نيست. سال‌هاست كه فرياد زده‌اند: "زمين گرم مي‌شود، كمك كنيد!" اما كسي توجهي نكرده است. اين روزها ديگر هر ثانيه نواي غم‌انگيز ارگي است كه در عزاي زمين مي‌نوازند
گرمايش جهاني هر روز بيش از پيش با داده‌هاي علمي اثبات مي‌شود و اثرات مخرب آن هم خود را نشان مي‌دهد. در نشست بين‌المللی تغييرات آب و هوايي (IPCC) نيز شركت‌كنندگان اعلام كردند احتمال اينكه انسان دليل بروز اين تغييرات باشد 90 درصد است.

دانشمندان حتي بيش از اين پا پيش نهاده‌ و پيش‌بيني كرده‌اند كه با اين روند گرم شدن زمين و توليد گازهاي گلخانه‌اي آينده زمين چگونه خواهد بود.

سال 2007 ميلادي

در حال حاضر اكثريت جمعيت جهان را شهرنشينان تشكيل مي‌دهند و در نتيجه الگوي استفاده از زمين تغيير مي‌كند. جمعيت كره خاكي از مرز 6.6 ميليارد نفر مي‌گذرد.

سال 2008 ميلادي

بر اساس پيش‌بيني يك دانشمند سوئدي توليد نفت در جهاندر يكي از سال‌هاي 2008 تا 2018 ميلادي به بيشترين حد خود مي‌رسد. البته برخي دانشمندان معتقدند اين اتفاق كه به «قله هوبرت» معروف است، تا سال 2020 ميلادي رخ نمي‌دهد.

به هر حال هر زمان كه «قله هوبرت» روي دهد توليد نفت در جهان كاهش ناگزيري پيدا مي‌كند. كاهش نفت در جهان ماشه بحران اقتصادي، كمبود غذا و بحران در روابط بين ملت‌ها را مي‌كشد.

سال 2020 ميلادي

وقوع سيل‌هاي ويرانگر به شدت در اروپا افزايش مي‌يابد. بارش كمتر باران در برخي نقاط جهان سبب مي‌شود توليد محصولات كشاورزي تا 50 درصد كاهش يابد.

جمعيت جهان به 7.6 ميليارد نفر مي‌رسد.

سال 2030 ميلادي
 
بيماري‌هاي مرتبط با اسهال تا 50 درصد در كشورهاي فقير دنيا افزايش مي‌يابد.

18 درصد از تپه‌هاي مرجاني دنيا به راحتي ناپديد مي‌شوند. اين ناپديد شدن نتيجه تغيير آب و هواي كره زمين و ديگر آسيب‌هاي زيست محيطي است. در سواحل قاره آسيا اين كاهش تپه‌هاي مرجاني به 30 درصد هم مي‌رسد.

گرمايش جهاني سبب مي‌شود برف‌هاي دماغه كوه‌‌هاي آفريقا آب شوند و ديگر آن چهره دوست‌داشتني قله كوه‌هاي پوشيده از برف به خاطره‌اي دور تبديل شود.

در كشورهاي در حال توسعه جمعيت شهري بيش از دو برابر مي‌شود. جمعيت شهرنشين كشورهاي توسعه يافته هم تا 30 درصد افزايش مي‌يابد.

سال 2040 ميلادي

يخ درياي قطبي در تابستان‌ها آب مي‌شود و در زمستان‌ها هم عمق آن ديگر به اندازه حالا نخواهد بود. برخي از دانشمندان هم معتقدند يخ‌هاي تابستاني قطب تا سال 2060 و بر اساس برخي ديگر از نظريات تا سال 2105 هم دوام مي‌آورند.

سال 2050 ميلادي
يخچال‌هاي كوه‌هاي آلپ به آرامي ناپديد مي‌شوند و بسياري ديگر از يخچال‌هاي دنيا هم 30 تا 70 درصد از حجمشان را از دست مي‌دهند. رونالد سنر، دانشمند اتريشي، مي‌گويد اين ديدگاه بسيار محافظه‌كارانه است و يخچال‌هاي كوه‌هاي آلپ نهايتا تا سال 2037 دوام مي‌آورند.

در استراليا هر سال سه هزار و 200 تا پنج هزار و 200 مرگ به دليل گرم شدن هوا روي مي‌دهد. بيشترين اثر گرما روي انسان‌هاي بالاي 65 سال است.

500 تا يك هزار نفر ديگر هم سالانه در شهر نيويورك جان خود را به خاطر گرم شدن هوا از دست مي‌دهند. در انگلستان عكس اين اتفاق روي مي‌دهد يعني سرما جان انسان‌ها را مي‌گيرد.

جمعيت جهان به 9.4 ميليارد نفر مي‌رسد. (بر اساس گزارش اداره آمار آمريكا)

ميزان محصول كشاورزي در شرق و جنوب شرقي آسيا تا 20 درصد افزايش مي‌يابد در حالي كه در آسياي ميانه و جنوبي توليد محصولات كشاورزي تا 30 درصد كم مي‌شود. اتفاقات مشابه در مناطق ديگر جهان هم روي مي‌دهد.

تنوع زيستي بيش از هميشه در معرض تهديد است. يك چهارم گياهان و حيوانات مهره‌دار در معرض انقراض قرار دارند.

سال 2070 ميلادي

همزمان با از بين رفتن يخچال‌ها و افزايش خشكسالي، توليد الكتريسيته براي ادامه حيات با كمك نيوري آب كاهش مي‌يابد.

كشورهاي اروپايي در اين زمينه با مشكل مواجه مي‌شوند زيرا انتظار مي‌رود نيروي آب در آنها تا شش درصد كاهش يابد. در كشورهاي حوزه مديترانه اين كاهش به 50 درصد هم مي‌رسد.

سال 2080 ميلادي

هم زمان با اينكه بخشي از جهان درگير خشكسالي است مردم در بخش‌هايي ديگر كه در نزديكي رودخانه‌ها قرار دارند، با مشكل سيل روبه‌رو هستند.

بيشترين مشكل در كشورهاي پرجمعيت با زمين‌هاي پست روي مي‌دهد كه نمي‌توانند خود را با بالا آمدن سطح آب درياها هماهنگ كنند.

1.1تا 3.2 ميليارد نفر با مشكل كم‌آبي دست به گريبان خواهند بود و 600 ميليون نفر گرسنه در جهان زندگي مي‌كنند.

سال 2085 میلادی

شيوع تب دنگ به دليل گرمايش جهاني روزبه‌روز افزايش مي‌يابد و جان 3.5 ميليارد نفر را تهديد مي‌كند.

پشه ناقل بيماري دنگ، نوعي پشه با خطوط مشكي رنگ است كه به ببر آسيايي شهرت دارد. اين بيماري به دليل تضعيف سيستم ايمني بدن و كاهش شديد گلبول‌هاي سفيد خون و در موارد حاد ايجاد خونريزي‌هاي داخلي، از بيماري‌هاي خونريزي دهنده و مهلك مناطق استوايي به‌شمار مي‌رود.

سال 2100 ميلادي

تركيب گرمايش جهاني با ديگر تهديدات زيست محيطي سبب مي‌شود تا بسياري از اكوسيستم‌ها محدود شوند و براي ادامه حيات ناچار شوند توانايي‌هايشان را تغيير دهند.
ميزان دي‌اكسيد كربن، يكي از گازهاي گلخانه‌اي، در جو بيش از هر زمان ديگري در 650 هزار سال گذشته است.

PH درياها به آرامي به اندازه نيم درجه كاهش مي‌يابد و محيط درياها اسيدي مي‌شود. اين PH كمترين درجه‌اي است كه كره زمين در 20 ميليون سال گذشته در درياها تجربه كرده است. به اين ترتيب مرجان‌ها، خرچنگ ها، صدف‌ها و هر موجودي كه در دريا صدف توليد مي‌كند از اين كاهش PH آسيب مي‌بيند.

اگر گرم شدن زمين به اندازه 2 تا 3 درجه در سال باشد، حداكثر 20 تا 30 درصد از گونه‌هاي شناسايي شده در سال 2007 ميلادي در اين سال وجود خارجي دارند.

مناطق آب و هوايي جديدي روي كره زمين تشكيل مي‌شوند و نوع گياهان مناطق مختلف را به شدت تغيير مي‌دهند.

سال 2200 ميلادي

روز جهاني زمين كه مصادف با اول بهار است، 0.12 ميلي ثانيه كوتاهتر از زمان آن در سال 2007 ميلادي است. بر اساس يكي از مدل‌هاي پيش‌بيني دانشمندان، گرم شدن هوا سبب مي‌شود اقيانوس‌ها از خط استوا دور شوند و به قطب‌ها نزديك شوند.

بيشترين ميزان آب هم به سمت قطب شمال مي‌رود. از آنجايي كه قطب‌ها نزديكترين مكان به محور چرخش زمين هستند، با افزايش جرم آنها سرعت چرخش زمين هم افزايش مي‌يابد.
  
     
      

يکي از بزرگترين کوه‌های يخی قطب جنوب جدا شد  

تصاوير ماهواره‌اي از جدا شدن يکي از بزرگترين لايه‌هاي يخي در قطب شمال خبر مي‌دهند.
سايت نشنال جئوگرافيک درباره جدا شدن اين کوه عظيم يخي اين‌طور مي‌نويسد: بر اثر افزايش گرمايش جهاني بخشي از لايه يخي ويلکينز در قطب جنوب در حال تخريب است.

از ابتداي ماه فوريه سال جاري ميلادي تاکنون 160 مايل مربع يعني چيزي در حدود 415 کيلومتر مربع از لايه يخي ويلکينز قطب جنوب آب شده است
 

ديويد وگان، از موسسه کاوش قطب جنوب انگليس مي‌گويد ويلکينز بزرگترين لايه يخ در قطب جنوب است و فکر نمي‌کردم اين اتفاق به اين سرعت روي دهد. لايه يخي الان به مويي بند است و طي چند روز يا هفته آينده سرنوشت آن معلوم مي‌شود.

شبه جزيره قطب جنوب که از شمال اين قاره يخ زده تا نزديکي کشورهاي امريکاي جنوبي امتداد يافته است، طي پنجاه سال گذشته گرماي بي‌سابقه‌اي را تجربه کرده و چندين لايه يخي خود را از دست داده است.

شش مورد از اين لايه‌هاي يخي يعني پرنس گوتساو کانال، لارسِن اينلت، لارسن بي، وردي مولر و لايه هاي جونز کاملا از بين رفته‌اند.

لايه يخي ويلکينز نسبت به ساير لايه ها در جنوبي‌ترين قسمت قطب جنوب واقع شده و به همين علت دماهاي پايين و هواي سرد از آب شدن ‌آن جلوگيري مي‌کند.

ذوب شدن ويلکينز به اين دليل مهم است که آن بزرگترين لايه يخي قطب جنوب است که در جنوبي‌ترين نقطه آن قرار گرفته و آب شدن آن نشان‌دهنده سرنوشتِ ناگواري است که در انتظار اين قاره نشسته است. اين مساله را مي توان يکي ديگر از تاثيرات مخرب افزايش دماي زمين بر روي قاره يخ زده دانست.

از انجايي که اين لايه يخي در حال حاظر شناور است، فعلا تاثير مشهودي بر افزايش سطح آب درياها نخواهد داشت. اما بايد توجه داشت که لايه‌هاي يخي مانند سپري براي خود قاره عمل مي کنند و ذوب شدن آن‌ها پيامدهاي ناگواري را دارد.
  
     

 همشری آنلاین

یک قلاده یوزپلنگ در کرمان تلف شد

به گزارش روابط عمومي يزد ، در اسفند ماه سالجاري يك قلاده يوزپلنگ آسيايي از گونه هاي كمياب و در معرض خطر انقراض  بر اثر تصادف با يك خودروي عبوري در محور يزد ـ كرمان تلف شد و لاشه آن توسط مامورين اجرايي كشف گرديد.

عیادت اعضای انجمن حمایت از حیوانات از سالمندان آسایشگاه صادقیه

دوستشان دارم